Αειφοβία - Χάρης Κοντοσφύρης

Αειφοβία

 

Η καμήλα ως ογκολογία και η σαρδέλα ως οριζοντιότητα θυμίζουν το καμηλοσάρδελο, την κονσέρβα σαρδέλας που την ανοίγεις με άγαρμπο τρόπο, όπως παραδείγματος χάρη με ένα κοντό σφυρί που σου βρέθηκε.

Όταν έχει δημιουργηθεί ένα σύστημα στη λογική της επιβολής, δημιουργεί ταυτόχρονα κενά, διάκενα, περιθώρια για παιχνίδι, για ελιγμούς ανάμεσα σε άνισες δυνάμεις και ουτοπικά σημεία αναφοράς: όνειρα, τέχνη, ελεύθερος χρόνος, ρέμβη, πόλεμοι,εξεγέρσεις…

Εκεί εκδηλώνεται αυτό το τι;! που εναντιώνεται στην αφομοίωση. Χίλιοι τρόποι να παίξεις-εμπαίξεις-χαλάσεις το παιχνίδι του άλλου, δηλαδή το χώρο που θεσπίζεται από άλλους, ένα καταναγκαστικό τόπο κανόνων και προ-αποφάσεων όπου οι άνθρωποι γονατίζουν είτε για να προσευχηθούν είτε να ξυλοδαρθούν. Αυτοί οι τόποι εξουσίας γυαλίζονται με θριαμβευτική τακτική, επιδεξιότητα, μαεστρία αναδημιουργώντας ακατάπαυστα σκιερότητες και διφορούμενα στους λαβυρίνθους τους.
Τα κολλάζ τσιμεντοκοπών του 1990-1992, όπως είναι ο «Τσιμεντένιος Ορίζοντας» φτιαγμένος είκοσι χρόνια πριν, αποτελούν μια δυνατή σχηματική παράσταση ενός ευμήχανου τοπίου όπου με κάτι λίγο, (τσιμέντο), δημιουργείς περισσότερη μνήμη και προβλέπεις περισσότερα αποτελέσματα, (οικολογία και αστυφυγή), σε λιγότερο χρόνο θέασης. Στα τοπία αυτά των τελευταίων ετών σπουδών στην ΑΣΚΤ υπάρχουν κάποιοι σκοτεινοί, αδιαπέραστοι, «πείσμονες» τόποι. Ο τόπος αυτός μοιάζει στην επιφάνειά του με κολλάζ, στοιβάγματα ετερογενών στρωμάτων, όπου το καθένα παραπέμπει ασύμμετρα σε έναν διαφορετικό τρόπο εδαφικής ενότητας αλλά όχι ολότητας, κοινωνικοοικονομικής κατανομής, πολιτικών, πολιτιστικών συγκρούσεων και ταυτοποιητικού εκσυμβολισμού.

 


Αειφοβία όπως αειφορία…



Χάρης

 

Κοντοσφύρης
Ομόνοια, 28/07/2011