KAIRAMEL - Νίκος Ψόχιος

Και ξαφνικά βρίσκεσαι στην έρημο!

Φαντάζεσαι το χειρότερο σενάριο: μία σαρδέλα να έρχεται κατά πάνω σου και να προσπαθεί να σε διαμελίσει. Πνευματικά. Αυτός, εξάλλου, είναι και ο μεγαλύτερος φόβος σου.

Πολλές φορές φαντάστηκες ότι θα έχανες την ουσία σου μπροστά στον κίνδυνο αυτό.

-   

 «  Είναι σα να σταματά ο χρόνος και όλα να παραμένουν στο ίδιο σημείο. Δε σε φοβίζει αυτό;»

 

 

          «Μα προχωρώ. Περνάω μπροστά από τη σαρδέλα. Πολλές φορές με θυμώνει και θέλω απλά να την προσπεράσω και να της δείξω πως ο καθωσπρεπισμός της δε με βοηθά να βηματίσω στο δρόμο που προχωράνε οι καμήλες. Εκείνες συνεχίζουν. Εγώ ξεστρατίζω».

-          «Μα σκέψου πόσες φορές οι καμήλες σε βοήθησαν να συνεχίσεις το δρόμο σου, ακόμα και όταν οι σαρδέλες σε ήθελαν εκτός πορείας. Πόσες φορές τα κατάφερες, ενώ τριγύρω αναθεμάτιζες το άνυδρο περιβάλλον και ζητούσες βοήθεια».

-          «Θα μπορούσαν οι σαρδέλες να ταυτιστούν με τις καμήλες, εάν και εφόσον το περιβάλλον αναμορφωνόταν σε ροή ακατάσχετης πολύχρωμης ενέργειας. Εξάλλου μη λησμονείς πως η ενέργεια, όσο πολύχρωμη κι αν θέλεις να τη βλέπεις, περιλαμβάνει μέσα της και το μαύρο και το άσπρο».

-          «Το άσπρο περιλαμβάνει την ενέργεια και τα χρώματα της. Αυτή είναι και η τελευταία συμβουλή: όταν, λοιπόν, θα έρθει εκείνη η στιγμή, που όλοι εθελοντικά θα ταυτίζονται με τη σαρδέλα, μία γιορτή χαράς ξεκίνα. Ελεύθερη, ανέμελη, αυθόρμητη».

 

 Νίκος Ψόχιος